شماره ۸۸۶ - هر گاه مرغی از سر شاخی نوا زند

هر گاه مرغی از سر شاخی نوا زند
آید به دل کسی و ره جان ما زند ۱

فریاد از آن دلی که به فریاد هر شبی
نالش به درد از آن سر زلف دو تا زند ۲

نی نغمه طرب که بود ارغنون مرگ
مرغی که در شکنجه دامی نوا زند ۳

ای فاخته، زناله زن آتش به بوستان
کز گل امید نیست که بوی وفا زند ۴

او در خرام و دیده به راهش، چه کم شود؟
گر از طفیل سنگ رهت پشت پا زند ۵

بی خواست آهی از دل من می زند، بترس
کاین تیر ناگرفته ندانم کجا زند؟ ۶

ای پندگوی، شیفته را چون نماند سنگ
خلقی رها کنش که کلوخ جفا زند ۷

خسرو ز رشک غیر به جان می رسد، بلی
خیزد قیامتی چو گدا بر گدا زند ۸