خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق خود سخن می‌گوید. او از نرگس‌های جادویی، غمزه‌های فریبنده، زلف‌های پیچیده و خال لب معشوق یاد می‌کند و عشق خود را به تصویر می‌کشد. شاعر همچنین به رنج‌های عاشقانه اشاره می‌کند و بیان می‌کند که معشوق می‌تواند دل‌ها را به بازی بگیرد.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامفهوم یا غیرجذاب باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات ممکن است نیاز به درک ادبی بیشتری داشته باشند.
شماره ۷۹۵ - مردمی نرگس او می داند
مردمی نرگس او می داند
جادویی غمزه او می خواند ۱
زلف او پهلوی خال لب او
گویی از شهد مگس می راند ۲
کار عاشق که چو ما باریک است
همه زان زلف همی پیچاند ۳
شیوه غمزه تو بدخویی ست
همه آفاق نکو می داند ۴
گر دلم بستد، و گر باز دهد
صد دیگر ز کسان بستاند ۵
خسرو از بهر دو بوسه پیشت
نیست زر، لیک سری افشاند ۶
جادویی غمزه او می خواند ۱
زلف او پهلوی خال لب او
گویی از شهد مگس می راند ۲
کار عاشق که چو ما باریک است
همه زان زلف همی پیچاند ۳
شیوه غمزه تو بدخویی ست
همه آفاق نکو می داند ۴
گر دلم بستد، و گر باز دهد
صد دیگر ز کسان بستاند ۵
خسرو از بهر دو بوسه پیشت
نیست زر، لیک سری افشاند ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۹۴ - هر که دل با دلربایی می نهد
گوهر بعدی:شماره ۷۹۶ - گل ز روی تو فرو می ریزد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
