خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از حافظ، عشق و جدایی، دیوانگی و مستی، و زیبایی و فریبندگی را به تصویر می‌کشد. شاعر از رنج‌های عشق و ناله‌های سوخته می‌گوید و از شمع و پروانه به عنوان نماد عاشق و معشوق یاد می‌کند. همچنین، به فریبندگی چشم‌ها و تأثیر آن بر افراد اشاره می‌کند.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، استفاده از نمادها و استعاره‌های پیچیده ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۷۰۵ - مست من باز جدایی ز سر آغاز نهاد
مست من باز جدایی ز سر آغاز نهاد
راه خلقی زد و تهمت به سر ناز نهاد ۱
خلق دیوانه شد آن لحظه که از رعنایی
کله کژ به سر سرو سرافراز نهاد ۲
مست شد ده دل و در راه برآمد صد جان
در خرامش چو برآورد قدم، باز نهاد ۳
ای عفاالله ز پی کشتن ما در چشمت
حسن خاصیت شمشیر سرانداز نهاد ۴
ناله ام نیست خوش، اما ز نی سوخته پرس
عشق ذوقی که درین نغمه ناساز نهاد ۵
هر طرف سوخته ای چند به خاک افتاده است
شمع خود سوزش پروانه چه آغاز نهاد؟ ۶
ای بسا خواجه مقامر که ز بعد مردن
سر به شاگردی آن چشم دغاباز نهاد ۷
بو که خسرو سخنی بشنود از تو هر شب
زیر دیوار تو صد گوش به آواز نهاد ۸
راه خلقی زد و تهمت به سر ناز نهاد ۱
خلق دیوانه شد آن لحظه که از رعنایی
کله کژ به سر سرو سرافراز نهاد ۲
مست شد ده دل و در راه برآمد صد جان
در خرامش چو برآورد قدم، باز نهاد ۳
ای عفاالله ز پی کشتن ما در چشمت
حسن خاصیت شمشیر سرانداز نهاد ۴
ناله ام نیست خوش، اما ز نی سوخته پرس
عشق ذوقی که درین نغمه ناساز نهاد ۵
هر طرف سوخته ای چند به خاک افتاده است
شمع خود سوزش پروانه چه آغاز نهاد؟ ۶
ای بسا خواجه مقامر که ز بعد مردن
سر به شاگردی آن چشم دغاباز نهاد ۷
بو که خسرو سخنی بشنود از تو هر شب
زیر دیوار تو صد گوش به آواز نهاد ۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۰۴ - گوش من از پی نام تو به هر کوی بماند
گوهر بعدی:شماره ۷۰۶ - بر رخ همچو مهش طره چون شب نگرید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
