خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر عاشقانه و غزلی از حافظ است که در آن شاعر به توصیف معشوق و احساسات خود می‌پردازد. او از افسون‌گری چشمان معشوق، طالع میمون، زیبایی خورشیدگونه‌ی او، و تأثیرات عشق بر خود سخن می‌گوید. همچنین، شاعر از رنج عشق و زردی چهره‌ی خود نیز یاد می‌کند.
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات به دانش ادبی و بلوغ فکری نیاز دارند تا به درستی درک شوند.
شماره ۵۷۳ - ببین تا دیده چند افسون نماید
ببین تا دیده چند افسون نماید
که خود را چون تویی بیرون نماید ۱
چو طالع شد رخ میمونت ما را
زمانه طالع میمون نماید ۲
چو خورشید رخش بینم، مرا چشم
به هر دم نقش دیگرگون نماید ۳
به خرمنها سخن سنجد ترازو
لبت چون خنده موزون نماید ۴
اگر در روی زرد من نبینی
زهی این رو کسی را چون نماید ۵
مبین در چشم من چندین که بسیار
چو اندر شیر بینی خون نماید ۶
که خود را چون تویی بیرون نماید ۱
چو طالع شد رخ میمونت ما را
زمانه طالع میمون نماید ۲
چو خورشید رخش بینم، مرا چشم
به هر دم نقش دیگرگون نماید ۳
به خرمنها سخن سنجد ترازو
لبت چون خنده موزون نماید ۴
اگر در روی زرد من نبینی
زهی این رو کسی را چون نماید ۵
مبین در چشم من چندین که بسیار
چو اندر شیر بینی خون نماید ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۷۲ - گهیت از آشنایان یاد ناید
گوهر بعدی:شماره ۵۷۴ - صبا آمد، ولی دل بازنامد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
