شماره ۵۷۱ - سر زلف تو یاری را نشاید

سر زلف تو یاری را نشاید
که دشمن دوست داری را نشاید ۱

اگر چه زلفت آرد تاب بازی
ولی باد بهاری را نشاید ۲

دلا، خود را به چشم او مده، زانک
مقام استواری را نشاید ۳

حریفش بوده ام شب مگری، ای چشم
که این شربت خماری را نشاید ۴

به جان کندن رها کن نیم کشته
که این تن زخم کاری را نشاید ۵

خرابم کرد چشمت، راست گفتند
که ترک مست یاری را نشاید ۶

مران از در که خسرو بنده تست
عزیزش کن که خواری را نشاید ۷