خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر از حافظ، بیانگر عشق و اشتیاق شدید شاعر به معشوق است. او از درد فراق و اشتیاق به وصال سخن می‌گوید و از آتش دل و دود برخاسته از آن یاد می‌کند. شاعر همچنین به قدرت عشق و تأثیر آن بر روح و جان اشاره می‌کند و از محبوب خود به عنوان موجودی والا و ارزشمند یاد می‌کند.

متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای نوجوانان کم‌سن‌وسال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات عرفانی و ادبی نیاز به دانش پایه‌ای از شعر کلاسیک فارسی دارد.

مشاهده کامل

شماره ۵۰۵ - ترسم که از اطراف جهان دود برآید

ترسم که از اطراف جهان دود برآید
گر آه من از جان غم اندود برآید ۱

بر بوی تو آتش زده ام مجمره دل
از وی چه عجب، گر نفس عود برآید ۲

آتشکده دل بر ما، چند بپوشم
شک نیست که از آتش ما دود برآید ۳

دل خود چه متاع است که از ما طلبد دوست؟
حقا که اگر جان طلبد زود برآید ۴

هر دل که ندارد خبر از حسن ایازی
شرط است که گرد دل محمود برآید ۵

بعد من اگر گوش نهی بر سر خاکم
از خاک همه نغمه داود برآید ۶

خسرو نتواند که کند فکر وصالت
کاری ست که با طالع مسعود برآید ۷
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۰۴ - هر سر که به سودای تو از پای در آمد
گوهر بعدی:شماره ۵۰۶ - گر بار دگر ماه من از بام برآید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.