خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این شعر از عشق و هجران معشوقش مینالد و با استفاده از تصاویر شعری مانند بوی زلف نگارین، بادهٔ نخستین و غم دل، احساسات عمیق خود را بیان میکند. او خواهان بازگشت به روزهای خوش گذشته و تسکین دردهای عاشقانهاش است.
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیدهی ادبی ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به می و مستی در شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک صحیح دارد.
شماره ۴۹۵ - بویی ز سر زلف نگارین به من آرید
بویی ز سر زلف نگارین به من آرید
یک تار ازان طره مشکین به من آرید ۱
مخمورم و جانم به سوی می نگران است
آن باده که در داد نخستین به من آرید ۲
خواهید که از خاک برآیم پس صد سال
از میکده بوی می رنگین به من آرید ۳
هر گه که غمی گشت پدید از دل، گفتم
غم را نخورد جز دل غمگین به من آرید ۴
جان می سپرد از غم هجران تو خسرو
روزی خبر عاشق مسکین به من آرید ۵
یک تار ازان طره مشکین به من آرید ۱
مخمورم و جانم به سوی می نگران است
آن باده که در داد نخستین به من آرید ۲
خواهید که از خاک برآیم پس صد سال
از میکده بوی می رنگین به من آرید ۳
هر گه که غمی گشت پدید از دل، گفتم
غم را نخورد جز دل غمگین به من آرید ۴
جان می سپرد از غم هجران تو خسرو
روزی خبر عاشق مسکین به من آرید ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۹۴ - باد آمد و بویی زنگارم نرسانید
گوهر بعدی:شماره ۴۹۶ - باد آمد و زان سرو خرامان خبر آورد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.