شماره ۴۷۴ - از شیفتگان چون من، سر باز برون ناید

از شیفتگان چون من، سر باز برون ناید
از سیمبران چون تو، طناز بیرون ناید ۱

یکبار تو را دیدم جان شده باز آمد
از دیده مشویک سو، تا باز برون ناید ۲

تو حال دلم پرسی، من در رخ تو حیران
خواهم که سخن گویم، آواز برون ناید ۳

گفتی که شدی رسوا، سهل است، به یک بوسه
بر بند دهانم را تا راز برون ناید ۴

خود کیست، نمی دانی آن شوخ که پیوسته
در سینه درون باشد، از ناز برون ناید ۵

خط تو معاذالله حقا که عجب دارم
کز جان من مسکین زاغاز برون ناید ۶

دیوانه خوبان را عیار نگیرد کس
تا در قدم اول جانباز برون ناید ۷

از بس که فراوان زد دستان غمش خسرو
ناله هم ازو زین پس ناساز برون ناید ۸