شماره ۳۸۰ - صد بلا افتاد و صد فتنه بخاست

صد بلا افتاد و صد فتنه بخاست
عاشق بیچاره را عبرت کجاست ۱

دی دل دیوانه ما گم شده ست
بر درش آن خون که بینی آشناست ۲

زلف پستش کارفرمای اجل
چشم مستش چاشنی گیر بلاست ۳

کافرا، محراب ابرو کج مکن
که به زاری چشم خلقی در دعاست ۴

نرخ جانها سخت ارزان شد، بلی
عهد تست و روز بازار جفاست ۵

با چنان بادی که خوبان داشتند
پیش تو از هیچ کس گردی نخاست ۶

بیدلان را طعن رسوایی مزن
هیچ کس دانی که خود را بد نخواست ۷

عاشق و رندست از تشویق تو
هر کجا گوشه نشین و پارساست ۸

هر زمان گویی که حال دل بگوی
آن کسی را گوی، کو را دل بجاست ۹

گفتی اندر سینه تنگ تو چیست؟
داغهای دوستان بی وفاست ۱۰

خسروا، مشغول یاران شو به زود
کز برای شب همه غم پیش ماست ۱۱