شماره ۳۷۰ - بنده را با تو دوستداری خوست

بنده را با تو دوستداری خوست
گر چه تو بنده را نداری دوست ۱

آن نه چشمی ست کز کرشمه ناز
دیده را هر نظر که هست در اوست ۲

گرد ابروی تست جای نماز
باز در چشم بنده آب وضوست ۳

با من از زلف تو بد است، چه باک؟
هر چه بد نیست، روی تو نیکوست ۴

فتنه چشم تو نمی خسپد
زانکش از غمزه خار در پهلوست ۵

چون تو بر لب نمی نهد لب را
شکر اندر لب تو تو بر توست ۶

وصف زلف تو کرد خسرو، از آنست
که ز لطفش همه جهان خوشبوست ۷