شماره ۱۷۱ - خط کز لب آن پسر دمیده ست

خط کز لب آن پسر دمیده ست
افسون است که بر شکر دمیده ست ۱

بنگر که ز آب دیده یکی ست
آن سبزه خوش که بر دمیده ست ۲

از رشک رخت سحر دم سرد
بر آینه قمر دمیده ست ۳

برخاست ز آتش رخت دود
از بس که خط تو بر دمیده ست ۴

آخر شکری بده به خسرو
زان لب که نبات بر دمیده ست ۵