شماره ۹۲ - باز مدار، ای پسر، غمزه نیم خواب را

باز مدار، ای پسر، غمزه نیم خواب را
تا نبرد به جادویی جان و دل خراب را ۱

از پی نقل مجلست هست بر آتشم جگر
چاشنیی نمی کنی گوشه این کباب را ۲

از مه و مشتری چرا دست نشوید آسمان
کاب بریخت روی تو چشمه آفتاب را ۳

دوش به خواب گوییم در بر من نشسته ای
معذرتی کنم کنون از دل و دیده خواب را ۴

بوسه بده که می رود هجرکشان به کشتنم
منتظر لب توام، باز بده جواب را ۵

کشتن ماست مستیت، ار چه شراب خورده ای
بهر خدا که سوی خود راه مده شراب را ۶

بهر چه می کشی، چو هست آخر این ندامتت
وه که رها نمی کند خوی تو این شتاب را ۷