شماره ۵۸ - ای شهسوار، نرم ترک ران سمند را

ای شهسوار، نرم ترک ران سمند را
بین زیر پای دیده این مستمند را ۱

تا مردمان ترنج نبرند و دست هم
یوسف رخا، کشیده ترک ران سمند را ۲

سرو بلند را نرسد دست بر سرت
این دست کی رسد به تو سرو بلند را ۳

پای گریزم از شکن گیسوی تو نیست
می کش چنانکه خواهی اسیر کمند را ۴

چشم از تو دور، دانه دل گر ز تو بسوخت
از سوختن گریز نباشد سپند را ۵

ز آمد شد خیال تو ترسم که بی غرض
قصاب پرورش نکند گوسفند را ۶

پند کسم به دل ننشیند که دل ز شوق
پر شد چنانکه جای نماندست پند را ۷

در عاشقی ملامت خسرو بود چنانک
بر ریش تازه داغ نهی دردمند را ۸