شماره ۳۸ - نوشین لبی که لعلش نو کرد جام جم را

نوشین لبی که لعلش نو کرد جام جم را
هست از پیش خرابی درویش و محتشم را ۱

من خاک پای مستی کانجا که ریخت جرعه
لغزید پای رندان صد صاحب کرم را ۲

گر در شراب عشقم از تیغ می زنی حد
ای مست محتسب کش، حدیست این ستم را ۳

گفتی که غم همی خور، من خود خورم و لیکن
ای گنج شادمانی، اندازه ایست غم را ۴

صوفی که لقمه جوید مشنو حدیث عشقش
کز دل نصیب نبود درمانده شکم را ۵

از حاجی بیابان پرسید ذوق زمزم
چه آگهی زکعبه پرنده حرم را ۶

هست آرزوی جانان کز خلق رو بتابم
من اختیار کردم خلوتگه عدم را ۷

چون کشتی است باری ور هست بیش ور کم
تسلیم کرد خسرو، بگذار بیش و کم را ۸