خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این شعر از زیبایی‌های طبیعت و فصل بهار سخن می‌گوید و با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند سبزه‌زار، نوروز، و گل‌ها، به توصیف تحول و نو شدن جهان می‌پردازد. همچنین، اشاره‌ای به عشق و رنج‌های پنهان آن دارد و در پایان، مخاطب را به تفکر درباره ارزش جان و زندگی دعوت می‌کند.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و صنایع ادبی ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال قابل فهم نباشد.
شماره ۱۰ - گل من سبزه زاری کرد پیدا
گل من سبزه زاری کرد پیدا
زمانه نوبهاری کرد پیدا ۱
در این موسم که از تأثیر نوروز
جهان نو روزگاری کرد پیدا ۲
ز کوه ابر سنگ ژاله افتاد
زر گل را، عیاری کرد پیدا ۳
شدم موی و فرو رفتم به رویش
همانم خارخاری کرد پیدا ۴
نهانی خارخاری داشت آن شوخ
به حمدالله که باری کرد پیدا ۵
ببین خسرو، اگر جانت به کار است
که جان را باز کاری کرد پیدا ۶
زمانه نوبهاری کرد پیدا ۱
در این موسم که از تأثیر نوروز
جهان نو روزگاری کرد پیدا ۲
ز کوه ابر سنگ ژاله افتاد
زر گل را، عیاری کرد پیدا ۳
شدم موی و فرو رفتم به رویش
همانم خارخاری کرد پیدا ۴
نهانی خارخاری داشت آن شوخ
به حمدالله که باری کرد پیدا ۵
ببین خسرو، اگر جانت به کار است
که جان را باز کاری کرد پیدا ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹ - صبا نو کرد باغ و بوستان را
گوهر بعدی:شماره ۱۱ - چو بگشایی لب شکر شکن را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
