خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از غم و اندوه خود میگوید و از این که کسی با اشکهایش غمهایش را تسکین نمیدهد، شکایت دارد. همچنین، از سادهلوحی و رنجهای بیپایان خود سخن میگوید.
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و غمانگیز است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین یا نامفهوم باشد. درک کامل آن نیاز به بلوغ عاطفی و تجربهی زندگی دارد.
شماره ۵۱۰ - چند غم از دل به اشک لاله گون شوید کسی؟
چند غم از دل به اشک لاله گون شوید کسی؟
تا به کی از ساده لوحی خون به خون شوید کسی؟ ۱
تا به کی از ساده لوحی خون به خون شوید کسی؟ ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۰۹ - زان لب نتوان کرد به دشنام کناره
گوهر بعدی:شماره ۵۱۱ - ای ز خاک افتادگان کاکلت سنبل یکی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.