در این بیت، شاعر از نداشتن باده گلرنگ و رنگ رخسار در چهرهای تهی مانند مینا سخن میگوید که نشاندهندهی غم و اندوه است.
محتوا شامل اشاره به مصرف باده (شراب) است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال نامناسب باشد. همچنین، درک عمیقتر از مفاهیم عرفانی یا عاشقانهی شعر نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۴۷۱ - یک دم که به کف باده گلرنگ نداریم
بر چهره چو مینای تهی، رنگ نداریم ۱
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.