خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر در جستجوی مشت زر و گوهری است تا آنها را مانند گل به باد بسپارد یا ریزش آنها را به ابر یادآوری کند. این بیت بیانگر آرزوی بخشش و آزادگی است.
متن دارای مفاهیم انتزاعی و عرفانی است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۴۵۸ - کجاست مشت زری تا چو گل به باد دهیم
کجاست مشت زری تا چو گل به باد دهیم
گهر کجاست که ریزش به ابر یاد دهیم ۱
گهر کجاست که ریزش به ابر یاد دهیم ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۵۷ - به دست چون شکن زلف او شمار کنم
گوهر بعدی:شماره ۴۵۹ - دل را ز زلف آن بت پرفن گرفته ام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.