شاعر در جستجوی مشت زر و گوهری است تا آنها را مانند گل به باد بسپارد یا ریزش آنها را به ابر یادآوری کند. این بیت بیانگر آرزوی بخشش و آزادگی است.
متن دارای مفاهیم انتزاعی و عرفانی است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۴۵۸ - کجاست مشت زری تا چو گل به باد دهیم
گهر کجاست که ریزش به ابر یاد دهیم ۱
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.