خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این بیت، توصیفی شاعرانه از لحظه‌ای ارائه می‌شود که نقاب از چهره‌ی معشوق کنار می‌رود و چنان زیبایی‌اش نمایان می‌شود که حتی سپند (نماد نور و تقدس) از جای خود برمی‌خیزد و فراموش می‌شود.
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و شناختی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده مانند 'سپند' و 'نقاب' برای مخاطبان کم‌سن‌وسال ممکن است نامفهوم باشد.
شماره ۳۶۹ - در آن محفل که برخیزد نقاب از روی گلپوشش
در آن محفل که برخیزد نقاب از روی گلپوشش
سپند از جای خود برخاستن گردد فراموشش ۱
سپند از جای خود برخاستن گردد فراموشش ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۶۸ - صنوبر قامتی کز خاک می روید گرفتارش
گوهر بعدی:شماره ۳۷۰ - تماشای جمال خود چنان برده است از هوشش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
