حسن از نگاه کردن به خودش امتناع میکند، در حالی که گل با شبنم آینهای روی زانوی خود میگذارد.
متن دارای مفاهیم نمادین و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. درک این شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات تمثیلی دارد.
شماره ۳۶۷ - حسن هیهات است بردارد نظر از روی خویش
گل ز شبنم می نهد آینه بر زانوی خویش ۱
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.