خلاصه و ردهبندی سنی
12+
شاعر از غم و اندوه دل لاله سخن میگوید و از خداوند میخواهد که از عافیت دائمی محافظت کند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که ممکن است برای کودکان کمسن قابل درک نباشد، اما برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است.
شماره ۲۹۶ - می مدام دل لاله را سیه دارد
می مدام دل لاله را سیه دارد
خدا ز عافیت دایمی نگه دارد! ۱
خدا ز عافیت دایمی نگه دارد! ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۵ - خسیس باده چو نوشد خسیس تر گردد
گوهر بعدی:شماره ۲۹۷ - اگر نه اشک مرادست بر گلو گیرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.