در این متن، شاعر به ناتوانی و بیاختیاری در شرایط سخت اشاره میکند؛ مانند گریه که کنترل مژهها ممکن نیست و رشتهای که گسسته شده و گهرها در آن قرار ندارند.
متن دارای مفاهیم انتزاعی و عاطفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین ممکن است برای کودکان کمسنوسال نامفهوم باشد.
شماره ۲۳۹ - در گریه بی رخت مژه را اختیار نیست
در رشته گسسته گهر را قرار نیست ۱
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.