خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن بیان می‌کند که وقتی آسمان به کسی مهربانی می‌کند، آن فرد بیچاره می‌شود و وقتی باغبان به گل توجه می‌کند، گل آواره می‌گردد. این احتمالاً اشاره‌ای به پارادوکس‌های زندگی و تغییر شرایط دارد.
متن دارای مفاهیم انتزاعی و فلسفی است که درک آن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار باشد. افراد بالای 15 سال بهتر می‌توانند این مفاهیم را تحلیل کنند.
شماره ۲۱۸ - به هر کس آسمان شد مهربان بیچاره می گردد
به هر کس آسمان شد مهربان بیچاره می گردد
چو گل را باغبان بندد کمر آواره می گردد ۱
چو گل را باغبان بندد کمر آواره می گردد ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۷ - دلی دارم که از یاد طرب غمناک می گردد
گوهر بعدی:شماره ۲۱۹ - غم روی زمین ما را غبار دل نمی گردد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
