در این متن، شاعر از تأثیر نوشیدن می بر چهره گلگون معشوق و تأثیر آن بر طبیعت (لالههای عذار) سخن میگوید.
متن حاوی مضامین عاشقانه و استفاده از استعارههای شراب است که ممکن است برای کودکان نامناسب باشد. همچنین درک عمیقتر آن نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد.
شماره ۱۳۳ - تا ز می چهره گلرنگ تو افروخته است
جگر لاله عذاران چمن سوخته است ۱
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.