شاعر از جدایی و درد ناشی از آن سخن میگوید و با تشبیه زلف پریشان به دامان کعبه، عمق اندوه خود را بیان میکند.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعارههای ادبی ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۶۴ - کشید آن سنگدل از دست من زلف پریشان را
که سازد کعبه در ایام موسم جمع دامان را ۱
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.