شاعر از ناامیدی و بیپناهی خود میگوید و از اینکه به چه کسی شکایت کند، پرسش میکند. او اشاره میکند که اگر مورد لطف قرار گیرد، همه صاحبنظران را فراموش خواهد کرد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد.
از دست تو
از دادستان همچو تویی داد برم؟
گر لطف کنی، نوازیم با نظری
صاحب نظران را همه از یاد برم
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.