شاعر در این متن به شدت از افراد ریاکار، صوفیان دروغین، و کسانی که به نام دین یا عرفان به فساد و گمراهی میپردازند، انتقاد میکند. او از آنها میخواهد که از راه او دور شوند و به کارهای نادرست خود ادامه ندهند.
متن دارای مفاهیم انتقادی عمیق و اشاره به مفاهیم عرفانی و مذهبی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین لحن تند و انتقادی شعر ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
کعبه در زنجیر
از سر راه من ای رند تبهکار، برو
تو و ارشاد من، ای مرشد بی رشد و تباه؟!
از برِ روی من ای صوفی غدّار، برو
ای گرفتار هواهای خود، ای دیر نشین
از صف شیفتگان رخ دلدار، برو
ای قلندر منش، ای باد به کف، خرقه به دوش
خرقه شرک تهی کرده و بگذار برو
خانه کعبه که اکنون، تو شدی خادم آن
ای دغل! خادم شیطانی، از این دار برو
زین کلیسای که در خدمت جبّاران است
عیسیِ مریم از آن، خود شده بیزار، برو
ای قلم بر کف نقادِ تبهکارِ پلید
بنه این خامه و مخلوق میازار، برو
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.