این شعر از حافظ، بیانگر احساسات عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از راز دل، عشق، میخانه و مفاهیم معنوی سخن میگوید. او از یار، می، افشای اسرار و زیباییهای عشق با زبان استعاری و نمادین یاد میکند.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، اشارههای غیرمستقیم به می و میخانه ممکن است برای گروههای سنی پایینتر مناسب نباشد.
معجز عشق
پیش رندان خرابات چسان رسوا شد
خواستم راز دلم پیش خودم باشد و بس
در میخانه گشودند و چنین غوغا شد
سر خُم را بگشایید که یار آمده است
مژده ای میکده، عیش ازلی بر پا شد
سر زلف تو بنازم که به افشاندن آن
ذرّه خورشید شد و قطره همی دریا شد
لب گشودی و ز می گفتی و میخواره شدی
پیش ساقی، همه اسرار جهان افشا شد
گویی از کوچه میخانه گذر کرده، مسیح
که به درگاه خداوند بلند آوا شد
معجز عشق ندانی تو، زلیخا داند
که برش یوسف محبوب، چنان زیبا شد
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
بسیار زیبا کیف کردم