خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به نقد زاهدانی می‌پردازد که از لذت‌های زندگی و زیبایی‌های آن دوری می‌کنند و به جای آن، به ریاضت و خشکی روی آورده‌اند. شاعر با بیان این که بهشت برای مرده‌دلان مانند نخل ماتم است، از بی‌معنایی سفر زاهدان به گلستان سخن می‌گوید.
محتوا دارای مفاهیم عرفانی و اجتماعی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، درک کامل این متن نیاز به آشنایی با ادبیات و مفاهیم عرفانی دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل می‌شود.
شماره ۶۵۸ - زهاد را به حلقه رندان چه می بری؟
زهاد را به حلقه رندان چه می بری؟
این خار خشک را به گلستان چه می بری ۱
جنت به چشم مرده دلان نخل ماتمی است
زهاد را به سیر گلستان چه می بری؟ ۲
این خار خشک را به گلستان چه می بری ۱
جنت به چشم مرده دلان نخل ماتمی است
زهاد را به سیر گلستان چه می بری؟ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۵۷ - آسوده ای که لطف نمایان ندیده ای
گوهر بعدی:شماره ۶۵۹ - ای فتنه از سپاه تو تیری ز ترکشی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
