خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این ابیات از ناتوانی در زیستن بدون عشق و بهارِ بی می و ساغر می‌گوید و با اشاره به قفس دل، به این درک رسیده که حتی در بهشت نیز تکرار و ماندگاری ممکن نیست.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن، برای درک و ارتباط نیاز به تجربه و بلوغ فکری دارد که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد.
شماره ۶۳۴ - ز عشق بی مژه تر نمی توان بودن
ز عشق بی مژه تر نمی توان بودن
بهار بی می و ساغر نمی توان بودن ۱
دلم ز کنج قفس تا گرفت دانستم
که در بهشت، مکرر نمی توان بودن ۲
بهار بی می و ساغر نمی توان بودن ۱
دلم ز کنج قفس تا گرفت دانستم
که در بهشت، مکرر نمی توان بودن ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۳۳ - ز عشق بی مژه تر نمی توان بودن
گوهر بعدی:شماره ۶۳۵ - خوش است چاشنی سود در زیان دیدن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
