خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این ابیات از کوتاهی در شکرگزاری و ناسپاسی خود ابراز پشیمانی می‌کند و اشاره می‌کند که به جای زندگی در قفس (محدودیت)، آزادی و بلندپروازی را انتخاب کرده‌اند.
مفاهیم عمیق اخلاقی و فلسفی موجود در شعر برای درک و تجربه نوجوانان و بزرگسالان مناسب است و ممکن است برای کودکان قابل‌درک نباشد.
شماره ۵۲۲ - ستم به خویش ز کوتاهی زبان کردیم
ستم به خویش ز کوتاهی زبان کردیم
به هر چه شکر نکردیم، یاد آن کردیم ۱
بنای خانه به دوشی بلندکرده ماست
قفس نبود که ما ترک آشیان کردیم ۲
به هر چه شکر نکردیم، یاد آن کردیم ۱
بنای خانه به دوشی بلندکرده ماست
قفس نبود که ما ترک آشیان کردیم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۲۱ - شکار جذبه توفیق شد گریبانم
گوهر بعدی:شماره ۵۲۳ - برون ز شیشه افلاک همچو رنگ زدیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
