خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از نارضایتی و دلتنگی خود سخن می‌گوید و با استفاده از استعاره‌های زیبا مانند لبهای شکربار و کوه غم، احساسات خود را بیان می‌کند. او از تکرار و یکنواختی زندگی خسته شده و از بار سنگین غم بر دلش شکایت دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و استعاره‌های پیچیده است که درک آن‌ها ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار باشد. همچنین، موضوعات غم و اندوه نیاز به بلوغ فکری برای درک مناسب دارد.
شماره ۵۱۰ - به بوسی قانع از لبهای شکربار چون گردم؟
به بوسی قانع از لبهای شکربار چون گردم؟
ازین قند مکرر سیر من یکبار چون گردم؟ ۱
ز بوی گل گرانی می کشد نازک نهال من
به چندین کوه غم بر خاطر او بار چون گردم؟ ۲
ازین قند مکرر سیر من یکبار چون گردم؟ ۱
ز بوی گل گرانی می کشد نازک نهال من
به چندین کوه غم بر خاطر او بار چون گردم؟ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۰۹ - من آن بخت از کجا دارم که با او همسفر گردم؟
گوهر بعدی:شماره ۵۱۱ - نمی کردم به نیرنگ خزان ترک وفاداری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
