خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این ابیات از غم دوری معشوق می‌نالد و بیان می‌کند که بدون حضور او، زیبایی‌های طبیعت مانند گل و غنچه نیز رنگ و بوی خود را از دست می‌دهند. همچنین، او از عشق و شور عندلیب در گلستان حسن معشوق سخن می‌گوید.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۴۹۰ - بازآ که بی تو رنگ نیاید به روی گل
بازآ که بی تو رنگ نیاید به روی گل
در جیب غنچه زنگ برآورد بوی گل ۱
در گلستان حسن تو از جوش عندلیب
تنگ است جای بال فشانی به بوی گل ۲
در جیب غنچه زنگ برآورد بوی گل ۱
در گلستان حسن تو از جوش عندلیب
تنگ است جای بال فشانی به بوی گل ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۸۹ - زلفت ز کجا و ز کجا سلسله مشک
گوهر بعدی:شماره ۴۹۱ - گر چه زنگ خاطر تن پروران چون روزه ام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
