خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به توصیف حالات عاشقانه و مستی معنوی می‌پردازد و از عناصری مانند زلف پریشان، مینای شراب، و نمادهای جاودانگی مانند خضر استفاده می‌کند. در نهایت، اشاره‌ای به جذبه‌های عرفانی و زیبایی‌های طبیعت دارد.
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره‌های غیرمستقیم به مستی و عشق ممکن است نیاز به درک بالاتری از ادبیات داشته باشد.
شماره ۴۷۵ - کاکل او درهم است از شورش سودای خویش
کاکل او درهم است از شورش سودای خویش
از پریشانی ندارد زلف او پروای خویش ۱
نشأه مستی ز عمر جاودانی خوشترست
خضر و آب زندگانی، ما و ته مینای خویش ۲
در میان هر دو موزون آشنایی معنوی است
سرو تا بالای او را دید جست از جای خویش! ۳
از پریشانی ندارد زلف او پروای خویش ۱
نشأه مستی ز عمر جاودانی خوشترست
خضر و آب زندگانی، ما و ته مینای خویش ۲
در میان هر دو موزون آشنایی معنوی است
سرو تا بالای او را دید جست از جای خویش! ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۷۴ - سرمه یعقوب را مالیده گرد دامنش
گوهر بعدی:شماره ۴۷۶ - فصل گل می گذرد بی قدح و جام مباش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
