خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر به توصیف زیبایی‌های معشوق و تأثیر کلام و حرکات او می‌پردازد. شاعر از نرگس‌های شهلای معشوق، خمیازه‌های نمکسود او و نکات گوهربار سخنانش سخن می‌گوید که مانند مروارید در گوش صدف جای می‌گیرند.
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، استفاده از صنایع ادبی و استعاره‌های پیچیده ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۴۳۵ - می بی خبر از نرگس شهلای تو ریزد
می بی خبر از نرگس شهلای تو ریزد
خمیازه نمکسود ز لبهای تو ریزد ۱
در گوش صدف جای کند از بن دندان
هر نکته که از لعل گهرزای تو ریزد ۲
خمیازه نمکسود ز لبهای تو ریزد ۱
در گوش صدف جای کند از بن دندان
هر نکته که از لعل گهرزای تو ریزد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۳۴ - رخسار تو با خط سیه کار چه سازد؟
گوهر بعدی:شماره ۴۳۶ - از دیده حیرت زده چون آب نریزد؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
