خلاصه و ردهبندی سنی
16+
متن بیانگر غم و اندوه شاعر از دست دادن آرامش و زیباییهای زندگی است که با ظهور خط سیاه (نماد غم یا مصیبت) از بین رفتهاند.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و ادبی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهی کافی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم باشد.
شماره ۴۱۴ - چه شد دگر که فغان از دلم خروش کشید؟
چه شد دگر که فغان از دلم خروش کشید؟
لباس عافیتم دست غم ز دوش کشید ۱
کمان حسن که در بند ماه کنعان بود
خط سیاه تو از گوش تا به گوش کشید ۲
لباس عافیتم دست غم ز دوش کشید ۱
کمان حسن که در بند ماه کنعان بود
خط سیاه تو از گوش تا به گوش کشید ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۱۳ - تبسمی پی دشنام تلخ در کارست
گوهر بعدی:شماره ۴۱۵ - مرا در آتش بی رحمی عتاب مسوز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.