خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از درد عشق و رنجهای ناشی از آن سخن میگوید. او از سنگدلی معشوق شکایت دارد و اشاره میکند که اگر عقیق (معشوق) بدنام میشود، به خاطر رفتارش است. همچنین، شاعر از گذر زمان و اسیر شدن عندلیب (نماد عاشق) در قفس زندگی سخن میگوید و در پایان، به تأثیر شراب و مستی در تغییر حالات انسان اشاره میکند.
متن حاوی مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به شراب و مستی نیاز به درک بالاتری از مفاهیم ادبی و نمادین دارد.
شماره ۴۰۵ - ای سنگدل عقیق تو بدنام می شود
ای سنگدل عقیق تو بدنام می شود
ورنه مرا چه از دو سه دشنام می شود؟ ۱
ایام برگریز پر و بال میرسد
تا عندلیب ما به قفس رام می شود ۲
در خانه ای که روی تو افزود از شراب
تبخاله خوش نشین لب بام می شود ۳
ورنه مرا چه از دو سه دشنام می شود؟ ۱
ایام برگریز پر و بال میرسد
تا عندلیب ما به قفس رام می شود ۲
در خانه ای که روی تو افزود از شراب
تبخاله خوش نشین لب بام می شود ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۰۴ - عمرم به تلخکامی مل خرج می شود
گوهر بعدی:شماره ۴۰۶ - از خواب، چشم شوخ تو سنگین نمی شود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.