شماره ۳۶۸ - ترا که چتر زراندود آفتاب بود

ترا که چتر زراندود آفتاب بود
هلال عید به اندازه رکاب بود ۱

همان خورم به رگ خواب نیش بیداری
اگر چه بسترم از پرده های خواب بود ۲

مزن به شیشه ما سنگ محتسب زنهار
کبوتر حرم ما بط شراب بود ۳