خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن شعری است که از استعاره‌های زیبا برای بیان مفاهیم اخلاقی و عرفانی استفاده می‌کند. شاعر از عناصر طبیعت مانند شبنم، خورشید، سموم و چمن برای انتقال پیام‌های خود بهره می‌برد. او بر پاکسازی دل، بی‌اعتنایی به دشمنی‌ها و دوری از وسوسه‌های دنیوی تأکید دارد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و اخلاقی نسبتاً پیچیده است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های ادبی ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال نامفهوم باشد.
شماره ۳۵۶ - چو شبنم آن که دل خویش با صفا سازد
چو شبنم آن که دل خویش با صفا سازد
ز گرد بالش خورشید متکا سازد ۱
عبث به کینه ما گرم می شود دشمن
سموم را چمن خلق ما صبا سازد ۲
ترا که باده لعلی است در قدح مپسند
که استخوان مرا درد کهربا سازد ۳
ز گرد بالش خورشید متکا سازد ۱
عبث به کینه ما گرم می شود دشمن
سموم را چمن خلق ما صبا سازد ۲
ترا که باده لعلی است در قدح مپسند
که استخوان مرا درد کهربا سازد ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۵۵ - سبکروی به صف دشمنان شبیخون زد
گوهر بعدی:شماره ۳۵۷ - غریب کوی تو در هر کجا وطن سازد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
