خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از عشق و مستی سخن می‌گوید و تأثیر آن بر زندگی و جهان‌بینی خود را بیان می‌کند. او از یار و باده‌ی میگون یاد می‌کند که بهار نشاط را دوچندان کرده و گره از کار پریشان عالم گشوده است.
متن دارای مضامین عرفانی و شاعرانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، اشاره‌هایی به مستی و باده‌نوشی دارد که مناسب سنین بالاتر است.
شماره ۳۵۰ - ز خط صفا لب میگون یار پیدا کرد
ز خط صفا لب میگون یار پیدا کرد
بهار نشأه این باده را دوبالا کرد ۱
مرا به دست تهی همچو شانه می باید
گره ز کار پریشان عالمی وا کرد ۲
بهار نشأه این باده را دوبالا کرد ۱
مرا به دست تهی همچو شانه می باید
گره ز کار پریشان عالمی وا کرد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۴۹ - شراب روز دل لاله را سیه دارد
گوهر بعدی:شماره ۳۵۱ - به حسن، خیرگی ما چه می تواند کرد؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
