خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

متن بیانگر ناامیدی از تأثیر دعا و تلاش است. شاعر اشاره می‌کند که حتی دعای صبحگاهی بی‌اثر شده و دیگر کسی به چه امیدی باید دست به دعا بردارد.

متن دارای مضامین عمیق و ناامیدی است که درک آن برای سنین پایین‌تر ممکن است دشوار باشد و همچنین ممکن است برای آن‌ها نامناسب تلقی شود.

مشاهده کامل

شماره ۳۴۷ - چو دست خود به دعا می پرست بردارد

چو دست خود به دعا می پرست بردارد
به باغ گریه کنان تاک دست بردارد ۱

دعای صبح بناگوش بی اثر شده است
دگر کسی به چه امید دست بردارد؟ ۲
وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) قالب: غزل/قصیده/قطعه تعداد ابیات: ۲ ۴۱۷
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۴۶ - کسی که کاوش عشقی درون خود دارد
گوهر بعدی:شماره ۳۴۸ - لبش به ظاهر اگر حرف شکرین دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.