خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این متن از احساس اسارت و ناامیدی خود میگوید، حتی در آشیانه خود نیز آزادی نداشته و نامه دوستش برایش مانند تازیانه استاد دردناک بوده است.
متن دارای مضامین عمیق احساسی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و ممکن است برای آنها سنگین باشد.
شماره ۳۳۵ - مرغ من در بغل بیضه هم آزاد نبود
مرغ من در بغل بیضه هم آزاد نبود
آشیان هیچ کم از خانه صیاد نبود ۱
دل بی درد من از خواب فراموشی جست
نامه دوست کم از سیلی استاد نبود ۲
آشیان هیچ کم از خانه صیاد نبود ۱
دل بی درد من از خواب فراموشی جست
نامه دوست کم از سیلی استاد نبود ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۳۴ - هر کجا از خط سبز تو سخن می خیزد
گوهر بعدی:شماره ۳۳۶ - نکشم ناز بتی را که جفاجو نبود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.