خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که از تصاویر و استعاره‌های عمیق برای بیان احساسات درد و رنج استفاده می‌کند. اشک‌ها به آتش تشبیه شده‌اند که دامن را می‌سوزاند، و دانه‌های سوخته به برق در خرمن. شمع با کلاه نمدی خود نمادی از فروتنی است، در حالی که تاجی بر سر دارد و اشکی در دامن. تنها کسی می‌تواند به سرچشمه مقصود برسد که دلش تنگ‌تر از سوراخ سوزن باشد.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای خوانندگان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۳۲۵ - اشک ما آتش حل کرده به دامن دارد
اشک ما آتش حل کرده به دامن دارد
دانه سوختگان برق به خرمن دارد ۱
با کلاه نمد خویش بسازید که شمع
تاج بر طرف سر و اشک به دامن دارد ۲
آن به سرچشمه مقصود تواند ره برد
که دلی تنگ تر از چشمه سوزن دارد ۳
دانه سوختگان برق به خرمن دارد ۱
با کلاه نمد خویش بسازید که شمع
تاج بر طرف سر و اشک به دامن دارد ۲
آن به سرچشمه مقصود تواند ره برد
که دلی تنگ تر از چشمه سوزن دارد ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۲۴ - نمک لعل تو کی چشمه حیوان دارد؟
گوهر بعدی:شماره ۳۲۶ - چمن خلد کی این لاله و نسرین دارد؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
