خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این شعر، شاعر از زیبایی و شکوه یک شخص یا پدیده (مانند سرو) سخن می‌گوید که اگر از بین برود، حتی آواز پرندگان نیز به نشانهٔ سوگ تبدیل می‌شود. همچنین، به دولتی اشاره می‌کند که مانند خورشید در حال غروب است، اما نور آن افزایش یافته و سایه‌اش کاهش می‌یابد، که می‌تواند نمادی از جاودانگی یا تأثیر پایدار باشد.
محتوا شامل مفاهیم انتزاعی و استعاری است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کم‌سال دشوار می‌باشد. همچنین، ممکن است نیاز به توضیح مفاهیم فلسفی و ادبی داشته باشد.
شماره ۳۱۵ - گر چنین سرو ز بالای تو درهم گردد
گر چنین سرو ز بالای تو درهم گردد
طوق هر فاخته ای حلقه ماتم گردد ۱
دولتی را که چو خورشید رسد وقت زوال
نورش افزون شود و سایه او کم گردد ۲
طوق هر فاخته ای حلقه ماتم گردد ۱
دولتی را که چو خورشید رسد وقت زوال
نورش افزون شود و سایه او کم گردد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۱۴ - زلف او کی به خیال من غمناک افتد؟
گوهر بعدی:شماره ۳۱۶ - اگر ابروی تو محراب نمازم گردد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
