خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر بیان میکند که در تمام عمرش هیچ رفتار ناشایستی نداشته است، اما از خداوند میپرسد چرا این بخت و اقبال به او تهمت شوری (بیادبی) زده است.
متن دارای مفاهیم انتزاعی و اعتراضی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار است. همچنین ممکن است نیاز به توضیح در مورد استعارههای به کار رفته در شعر داشته باشد.
شماره ۳۱۳ - (یک ادای نمکین در همه عمر نکرد
(یک ادای نمکین در همه عمر نکرد
یارب این بخت مرا تهمت شوری که نهاد؟) ۱
یارب این بخت مرا تهمت شوری که نهاد؟) ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۱۲ - آن که چشمان تو را نشئه بیهوشی داد
گوهر بعدی:شماره ۳۱۴ - زلف او کی به خیال من غمناک افتد؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.