شماره ۲۵۱ - یاد ایامی که رویش را بهار شرم بود

یاد ایامی که رویش را بهار شرم بود
با حیا هنگامه نظاره او گرم بود ۱

یک ته پیراهن آمد تا به کنعان باد مصر
بس که روی دشت از آواز زلیخا گرم بود ۲