خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر بیانگر احساسات پیچیده و متناقض شاعر است که از دیوانگی، بهار، تجرد، و طبیعت سخن می‌گوید. شاعر از مفاهیمی مانند عشق، تنهایی، و سادگی با زبان شاعرانه و نمادین استفاده می‌کند.
مفاهیم عمیق و نمادین شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات مانند 'دیوانگی' و 'تجرد' نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک دارند.
شماره ۲۴۱ - نشأه دیوانگی تکلیف باغم می کند
نشأه دیوانگی تکلیف باغم می کند
نوبهاران روغن گل در چراغم می کند ۱
از گریبان تجرد سر برون آورده ام
بوی پیراهن شنیدن بی دماغم می کند ۲
حرف بلبل را ز استغنا به خاک افکنده ام
ساده لوحی بین که گل تکلیف باغم می کند ۳
سایه بال هما ارزانی خورشید باد
برگ تاکی از گلستان تردماغم می کند ۴
نوبهاران روغن گل در چراغم می کند ۱
از گریبان تجرد سر برون آورده ام
بوی پیراهن شنیدن بی دماغم می کند ۲
حرف بلبل را ز استغنا به خاک افکنده ام
ساده لوحی بین که گل تکلیف باغم می کند ۳
سایه بال هما ارزانی خورشید باد
برگ تاکی از گلستان تردماغم می کند ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۰ - گه تبسم از لبش، گاهی سخن گل می کند
گوهر بعدی:شماره ۲۴۲ - داغ عاشق سازگاری کی به مرهم می کند؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
