خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن شعری عاشقانه و طبیعت‌گراست که از عناصری مانند گل، زلف، پروانه، مهتاب، خزان، سرو و گلستان استفاده کرده است. شاعر با تصاویر زیبا و استعاری، احساسات عاشقانه و تأثیر طبیعت را به تصویر می‌کشد.
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و استعاره‌های ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان و تصاویر پیچیده‌تر، آن را برای مخاطبان نوجوان و بزرگسال مناسب می‌سازد.
شماره ۱۹۴ - بر گل رخسار او تا زلف پیچ و تاب زد
بر گل رخسار او تا زلف پیچ و تاب زد
شهپر پروانه سیلی بر رخ مهتاب زد ۱
از شکرخواب خزان امید بیداری نداشت
سایه سرو تو بر روی گلستان آب زد ۲
شهپر پروانه سیلی بر رخ مهتاب زد ۱
از شکرخواب خزان امید بیداری نداشت
سایه سرو تو بر روی گلستان آب زد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۳ - می چسان مغز من آتش روان را پرورد؟
گوهر بعدی:شماره ۱۹۵ - من کیم تا دست امیدم به آن دامن رسد؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
