خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر از ناله‌های عاشقانه و اشتیاق سخن می‌گوید، با تصاویری مانند بلبل، شبنم، گلستان و آفتاب که نشان‌دهنده عشق و طبیعت هستند. شاعر از احساسات عمیق و فغان خود می‌گوید و به زیبایی‌های طبیعت و عشق اشاره می‌کند.
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تصاویر پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.
شماره ۱۸۷ - ناله بلبل به بال شیون ما می پرد
ناله بلبل به بال شیون ما می پرد
چشم شبنم در هوای گلشن ما می پرد ۱
آفتابی هست در طالع شبستان مرا
یک دو روزی شد که چشم روزن ما می پرد ۲
از فغان ما گلستانت بلند آوازه شد
شعله حسنت به بال دامن ما می پرد ۳
حاصل ما تنگدستان را به چشم کم مبین
چشم برق از اشتیاق خرمن ما می پرد ۴
چشم شبنم در هوای گلشن ما می پرد ۱
آفتابی هست در طالع شبستان مرا
یک دو روزی شد که چشم روزن ما می پرد ۲
از فغان ما گلستانت بلند آوازه شد
شعله حسنت به بال دامن ما می پرد ۳
حاصل ما تنگدستان را به چشم کم مبین
چشم برق از اشتیاق خرمن ما می پرد ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۶ - از خموشی هر که سر در جیب فکرت می برد
گوهر بعدی:شماره ۱۸۸ - تا به برگ سبز، خط او چمن را یاد کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
