خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این شعر، شاعر زیبایی چهره معشوق را با لاله طور مقایسه می‌کند و اشاره می‌کند که اشک‌های شاعر مانند شبنم گل‌هاست. او ترجیح می‌دهد به جای معاشرت با مردم زمانه، در تنهایی باشد، حتی اگر این تنهایی مانند تنهایی گور باشد. همچنین تأکید می‌کند که خواری ناشی از طمع از بین نمی‌رود، حتی اگر فردی پیر و کور باشد.
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و مفاهیم انتزاعی مانند 'خلوت گور' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۷۹ - رخسار تو شاداب تر از لاله طورست
رخسار تو شاداب تر از لاله طورست
شبنم گل سیراب ترا دیده شورست ۱
بسیار به از صحبت ابنای زمان است
در مشرب من، خلوت اگر خلوت گورست ۲
خواری ز طمع دور نگردد که عصاکش
هر چند که در پیش بود پیر و کورست ۳
شبنم گل سیراب ترا دیده شورست ۱
بسیار به از صحبت ابنای زمان است
در مشرب من، خلوت اگر خلوت گورست ۲
خواری ز طمع دور نگردد که عصاکش
هر چند که در پیش بود پیر و کورست ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۸ - رخساره گلرنگ تو گلزار بهشت است
گوهر بعدی:شماره ۱۸۰ - می بی نمک صحبت احباب حرام است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
